Dzisiaj już tylko z Piotrkiem. Najpierw pojechaliśmy na Młyn sprawdzić czy są jakieś interesujące wsporniki, potem na Wzgórza. Pogoda znowu ładna, tylko wiatr wiał dość mocno. Masa rowerzystów na trasie. Tym razem zdecydowanie spokojniej, odpowiednio do pory roku ;)

W oczekiwaniu na start.


A tu krótka sesja w kolorach jesieni.





Pokaż trasę GPS

Dawno nie było żadnej sensownej jazdy, a dzisiaj pogoda trafiła się idealna. No może poza wiatrem bo wiał przeraźliwie. Najpierw planowałem góry, ale nie znalazłem chętnych, wyszło na całkowicie płaski etap.

Ekipa zebrała się spora, Adam, Darek, Krzysiek, Paweł, Piotrek i ja. Do Oleśnicy wiatr boczny, miotał nami jak sz... ;) Potem więcej czołówki co już było łatwiejsze do opanowania. Adam jednak stwierdził, że ma dość zamulania po asfalcie i wybrał dobrze sobie znane lasy w okolicy Bierutowa, cóż jego rower wyglądał jakby ostatnio z jakiś lasów wyjechał i nie miał czasu się umyć :P



Uścisk dłoni prezesów i jedziemy w różne strony :D


Dalej ciśniemy już ostro, może nawet za ostro jak na listopad. Nie zapominamy jednak o złożeniu hołdu w Namysłowie...


Pociskamy ładnie na zmianach, jestem w szoku odnośnie stanu asfaltów bo zdecydowania większość jest bardzo dobra.


O tej porze roku w pełnym słońcu przyroda prezentuje się fantastycznie. Trzeba w końcu zainwestować w coś lepszego niż komórka do zdjęć.


Następnie wyprzedziłem grupą i ostro wybiłem się na przód, chciałem zrobić fotkę naszego rantu bo prezentował się naprawdę dobrze, niestety zanim zrobiłem fotę grupa mnie minęła :D Skończyło się pozowanym rantem na przejeździe kolejowym przed Brzegiem.


Później odbiliśmy na Oławę i kierunek Wrocław co zapewniło nam wiatr w plecy. On na nasze nieszczęście w tak późno porę postanowił zelżeć. Mimo to w szeregach zapanowało totalne rozprężenie.


Do Wrocławia jechaliśmy raz szybciej, raz wolniej. Ciepło było praktycznie cały czas. Wyjazd udał się wybitnie. Dawno nie zrobiłem żadnego większego wypadu, a ten dostarczył mi samych pozytywnych wrażeń. Dzięki Chłopaki!

Dodam jeszcze że rowerek spisuje się super, szczególnie na sprincie do tablicy Namysłowa pokazał pazurki ;)

A tu jeszcze zdjęcia od Piotrka na którym się złapałem:


Pokaż trasę GPS

Fajnie jeździ się po ciemku ale czuję, że za miesiąc będę miał już tego dosyć.

Znalazłem kilka interesujących zdjęć w aparacie. Muszę zaznaczyć, że nie jestem autorem żadnego z nich :D

Kolejny piękny dzień, w którym nogi same chcą kręcić. Na Gądowiance dogonił mnie Harfiarz, okazało się że to ten sam z którym kiedyś wracałem, a raczej który siedział mi na kole :P Chwilę razem pokręciliśmy i skręciłem do WPB.

Super pogoda dzisiaj, jesień w pełnym słońcu wygląda cudnie.

Ciepło i nawet słońce się pokazało, miałem ochotę zamiast do pracy zrobić przynajmniej setkę ;)

Jesień.

Mokro i ślisko, nieprzyjemnie się dzisiaj jechało.

Dzisiaj już na trekingu, wczoraj prognozy zapowiadały ładny dzień, a cały czas było zachmurzone niebo i po południu padało, było trochę czyszczenia roweru po powrocie do domu :D

Wczoraj pojechałem z Piotrkiem do Krzyśka żeby pożyczyć krótszy mostek i obejrzeć nowy rower. Wracaliśmy już po ciemku, oczywiście ze światłami z przodu i z tył (ja na trekingu). Na Bora-Komorowskiego znajduje się ścieżka, ale że chcieliśmy jechać szybko to cisnęliśmy drogą. Na końcu ulicy ona się kończy i zaczyna wiadukt nad 4-pasmówką. 30 metrów przed końcem DDR jakieś auto z tył zaczyna na nas trąbić, mimo że spokojnie możesz nas wyprzedzić. Trochę nas to zirytowało więc jak skończyła się ścieżka zjechaliśmy na środek pasa tak żeby teraz nie mógł nas wyprzedzić i wolno wjeżdżamy na wiadukt. Z tył dalej trąbienie i epitety lecą. Na górze kiedy z przeciwka przestały auta jechać buraki nas wyprzedziły i pojechały.

Zaczynamy się rozpędzać z wiaduktu a tu na dole auto daje po hamulcach i wyskakują z niego dwa karki na środek ulicy. Nie ma co zrobić to rozpędzam się i celuje w gościa (trek z bagażem waży ponad 20kg i jest stalowy ;) ). W ostatniej chwili odbijam w bok a gościu skokiem ninja leci na mnie z nogą. Trafia mocno centralnie w ramę, ale też idealnie w środek ciężkości roweru przez co się nie wywalam i jadę dalej, Piotrek chyba przejechał ten kawałek bez przygód, nawet się nie zapytałem. Dalej był korek a myśmy omijając auta pojechali do domu.

Strach jeździć po drogach jak taki rynsztok po nich się porusza.

Dzisiaj do pracy na Kajo, idealny rower na miasto, ach to przyśpieszenie ;)